Epoka E Akullnajave 【95% HIGH-QUALITY】
Së dyti, (tektonika e pllakave) ka ndikuar në rrjedhat e oqeanit dhe atmosferës. Për shembull, ngritja e istmusit të Panamasë rreth 3 milionë vjet më parë ndryshoi rrymat e oqeanit Atlantik dhe Paqësor, duke kontribuar në ftohjen e Arktikut. Së treti, ndryshimi i përbërjes së atmosferës , veçanërisht ulja e gazeve serrë si dioksidi i karbonit, krijoi një efekt zinxhir që përforcoi ftohjen. Kur akullnajat zgjerohen, ato reflektojnë më shumë rrezatim diellor përsëri në hapësirë (një fenomen i njohur si albedo ), duke e bërë Tokën edhe më të ftohtë.
Ndoshta aspekti më intrigues i Pleistocenit është roli i tij në evolucionin njerëzor. Gjatë kësaj periudhe, njeriu modern ( Homo sapiens ) u shfaq dhe filloi të përhapet në të gjithë botën. Kushtet e vështira të epokës së akullit vepruan si një "shtytës" për inovacion. Njerëzit zhvilluan teknika të avancuara për ndërtimin e strehimoreve, qepjen e rrobave nga lëkurat e kafshëve dhe përdorimin e zjarrit në mënyrë efikase. Ata ishin gjuetarë të shkathët, të specializuar në gjuetinë e gjitarëve të mëdhenj.
Shpikja e rrobave të qepura nga lëkura e kafshëve dhe përdorimi i zjarrit ishin vendimtare për të mos u ngrirë.
Miliona vjet më parë, Toka nuk ishte planeti i gjelbër dhe i kaltër që njohim sot. Gjatë periudhave të gjata kohore, temperatura globale ra aq shumë sa që shtresa masive akulli, të trasha me kilometra, mbuluan pjesë të mëdha të kontinenteve. Kjo njihet si . Çfarë është saktësisht një Epokë Akullnajash? epoka e akullnajave
Ulja e gazeve serë si dioksidi i karbonit dhe metani ndihmon në ftohjen globale.
A ke vizituar ndonjë shpellë apo zonë malike ku ndjen praninë e kësaj historie të lashtë? Na trego në komente!
Faza të acarta ku akulli mbulon deri në një të tretën e planetit. Këto mund të zgjasin dhjetëra mijëra vjet. Së dyti, (tektonika e pllakave) ka ndikuar në
Ajo që ndodhi gjatë kësaj kohe ishte një alternim i vazhdueshëm midis periudhave të ftohta (), ku akulli përhapej masivisht, dhe periudhave të ngrohta ( Interglaciale ), ku akulli tërhiqej.
Lëvizja e kontinenteve mund të ndryshojë rrymat oqeanike, duke bllokuar nxehtësinë ose duke ftohur rajone të tëra. Ndikimi te njerëzimi dhe jeta në Tokë
Epoka e Akullnajave ishte shumë më tepër se një periudhë e ftohtë në historinë e Tokës; ajo ishte një forcë krijuese dhe shkatërruese. Ajo gdhendi luginat, liqenet dhe kodrat që shohim sot, ripërcaktoi rrugët e migrimit të specieve dhe krijoi një mjedis sfidues që formësoi inteligjencën, qëndrueshmërinë dhe aftësitë teknologjike të paraardhësve tanë. Trashëgimia e saj vazhdon edhe sot, nga akullnajat e mbetura në Grenlandë dhe Antarktidë deri te tokat pjellore të luginave që dikur ishin nën akull. Kuptimi i kësaj epoke na ndihmon të kuptojmë jo vetëm të kaluarën, por edhe të tashmen tonë, pasi ne jetojmë në një periudhë ndër-akullnajore dhe po përballemi me një ndryshim tjetër klimatik, këtë herë të shkaktuar nga njeriu. Epoka e Akullnajave na mëson se klima e Tokës nuk është statike, por dinamike dhe se speciet – përfshirë tonën – duhet të përshtaten vazhdimisht ose të zhduken. Kushtet e vështira të epokës së akullit vepruan
Për paraardhësit tanë, Epoka e Akullnajave ishte prova përfundimtare e inteligjencës dhe përshtatshmërisë.
Gjatë epokës së fundit të madhe akullnajore (Pleistoceni), rreth 115,000 deri në 11,700 vjet më parë, peizazhi i Tokës u transformua rrënjësisht.
Përgjigja qëndron në një prej kapitujve më mbresëlënës dhe dramatikë të historisë së Tokës: (ose periudha e Kuaternarit). Kjo nuk është thjesht një histori për mamuthët e mëdhenj me lesh apo njeriun e shpellave; është tregimi më i madh i mbijetesës, i ndryshimit klimatik dhe i formësimit të botës që njohim sot.
Kur akullnajat u tërhoqën, ato lanë pas një peizazh të ndryshuar përgjithmonë. Shumë nga liqenet e mëdha të Amerikës së Veriut dhe Evropës u formuan nga gërryerja e akullit masiv. Gjithashtu, ngritja e nivelit të detit pas shkrirjes izoloi ishuj dhe krijoi vijat bregdetare që shohim sot. Përfundim